PERTURBATÍV, -Ă, perturbativi, -e, adj. (Rar) Perturbator. – Din lat. perturbativus.PERTURBATÍV, -Ă adj. Perturbator. [Cf. it. perturbativo].PERTURBATÍV, -Ă adj. perturbator. ( lat. perturbativus)PERTURBATÍV adj. v. perturbator.perturbatív adj. m., pl. perturbatívi; f. sg. perturbatívă, pl. perturbatíve
PERTURBATIV
