INHIBITIV

INHIBITIV

INHIBITIV

INHIBITÍV, -Ă, inhibitivi, -e, adj. Inhibitor. – Din fr. inhibitif.
INHIBITÍV, adj. Inhibitor. [ fr. inhibitif].
INHIBITÍV, adj. inhibitor. ( fr. inhibitif)
INHIBITÍV adj. v. inhibitor.
inhibitív adj. m., pl. inhibitívi; f. sg. inhibitívă, pl. inhibitíve